Według Instytutu Zarządzania Dostawami wskaźnik aktywności sektora usług ISM w USA wzrósł w sierpniu do 55,4 punktu z 54,1 w lipcu. Ekspansja trwa już dwudziesty szósty miesiąc z rzędu. Wskaźnik aktywności biznesowej zwyżkował do 61,7 z 59,1, osiągając najwyższy poziom od listopada 2022 roku, a liczba nowych zamówień wzrosła do 60,9 z 57,2 – to najwyższy wynik od lutego 2023 roku. Pod względem wszystkich wskaźników popytu, sektor usług w USA przeżywa najlepszy okres od ponad trzech lat.

Jednak w tym imponującym raporcie znajdują się dwa wskaźniki, które całkowicie zmieniają jego interpretację. Wskaźnik zatrudnienia wyniósł 47,8 i drugi miesiąc z rzędu utrzymuje się na poziomie poniżej 50, po tym jak w trzynastu z ostatnich osiemnastu miesięcy był poniżej 50. Indeks cen wzrósł z 70,3 do 72,6, przekraczając próg 70 po raz piąty w ciągu sześciu miesięcy i osiągając najwyższy poziom od sierpnia 2022 roku. Popyt na wieloletnim maksimum, zatrudnienie na minusie i ceny na poziomie szczytowym od czterech lat – uważam tę kombinację za najbardziej niepokojący trend w ostatnich danych gospodarczych USA.

Raport bardzo szczegółowo określa przyczynę presji cenowej i przenosi nas z powrotem do Cieśniny Ormuz. Po tym, jak sześć kategorii towarów potaniało w lipcu, ich liczba spadła w sierpniu do jednej kategorii: paliwa, które już siódmy miesiąc z rzędu znajdują się wśród towarów o rosnących cenach. Produkty naftowe, olej napędowy i benzyna ponownie odnotowały wzrost cen, a cła i konflikt na Bliskim Wschodzie powróciły na listę głównych problemów w łańcuchach dostaw.

Wyższe ceny paliw podniosły koszty transportu i prowadzenia biznesu. Firmy, zamiast zatrudniać przy rosnącym popycie, zaczęły odkładać niezrealizowane zamówienia, by chronić swoje marże. Na tym zyskują przedsiębiorstwa, a pracownicy i konsumenci tracą, ponieważ usługi trwają dłużej i są droższe.

Czy to oznacza, że rynek pracy w sektorze usług zmierza w kierunku zwolnień? Moim zdaniem, wręcz przeciwnie, a raport zawiera argument za zmianą sytuacji. Odsetek firm redukujących zatrudnienie spadł z 19% w lipcu do 17,1% w sierpniu, a sam raport zauważa, że aktywność biznesowa i nowe zamówienia na najwyższym poziomie od wielu lat mogą sygnalizować zmianę w kierunku wzrostu zatrudnienia. Logika jest prosta: zaległości w zamówieniach nie mogą kumulować się w nieskończoność i prędzej czy później firmy będą musiały wybrać między zatrudnieniem a utratą klientów.

Obraz sektorowy potwierdza, że obecny wzrost ma w dużej mierze charakter sezonowy i dlatego nie ma gwarancji, że utrzyma się do jesieni. Dwanaście branż odnotowało wzrost w porównaniu z trzynastoma miesiąc wcześniej, a pięć odnotowało spadek w porównaniu z czterema. Wśród pięciu najszybciej rozwijających się sektorów znalazły się zakwaterowanie i gastronomia oraz sztuka, rozrywka i rekreacja, co można bezpośrednio wytłumaczyć sezonowością. Na dalszych miejscach znalazły się rolnictwo, budownictwo, zarządzanie firmami, finanse i ubezpieczenia oraz opieka zdrowotna i pomoc społeczna.

Wyróżnię budownictwo — tu komentarz respondenta tłumaczy sytuację wyraźniej niż jakiekolwiek statystyki. Wzrost rentowności obligacji podniósł oprocentowanie 30‑letnich kredytów hipotecznych do 6,67%, co zmniejszyło dostępność mieszkań i odstraszyło wielu potencjalnych kupujących, a rabaty stały się normą. Widzę tu bezpośredni związek z wypowiedzią Kevina Warsha w Jackson Hole, że warunki finansowe nie są restrykcyjne. Dla firm budowlanych realia są inne — rynek praktycznie zamarł, co pokazuje, że ogólne stwierdzenia szefa Fed nie zawsze oddają sytuację w poszczególnych sektorach.

Kolejny interesujący szczegół: boom inwestycyjny wokół sztucznej inteligencji, którą Warsh nazwał głównym motorem napędowym wydatków kapitałowych, zaczyna powodować fizyczne niedobory komponentów, a tym samym napędzać inflację kosztów w branżach niezwiązanych ze sztuczną inteligencją.

Uważam ten raport argumentem za wrześniową podwyżką stóp przez Fed — i oto dlaczego. 12‑miesięczna średnia indeksu cen, rosnąc ósmy miesiąc z rzędu, osiągnęła 68,5 — najwyższy poziom od kwietnia 2023 r. Również ISM dla sektora wytwórczego wyniósł wcześniej 71,1. Presja cenowa jest szeroka, trwała i nie ogranicza się do jednego sektora. Uważam, że Rezerwa Federalna podniesie stopy procentowe o ćwierć punktu procentowego w dniach 15–16 września, a oczekiwania rynkowe podwyżki stóp wynoszące około 70% wydają się uzasadnione. Głównym ryzykiem dla tej prognozy jest dzisiejszy raport o zatrudnieniu: po sierpniowym odczycie ADP wskazującym (zaledwie 38 000 miejsc pracy) słaby raport Biura Statystyki Pracy prawdopodobnie zmusi komisję do ponownego rozważenia wszystkich opcji. Niemniej jednak nawet przy słabszym zatrudnieniu silny sygnał cenowy — indeks na poziomie 72,6 — nie pozwoli gołębiom odnieść zwycięstwa nad inflacją.

Technicznie rzecz biorąc, kupujący EUR/USD kupujący muszą skupić się na odzyskaniu kontroli nad poziomem 1,1641, którego przebicie umożliwiłoby test poziomu 1,1657 i utorowałoby drogę w kierunku 1,1673. Niemniej jednak realizacja tego scenariusza bez wsparcia dużych graczy wydaje się mało prawdopodobna. Z drugiej strony spodziewam się aktywności ze strony kupujących w okolicach 1,1621. W przeciwnym razie warto poczekać na test minimum na 1,1601 lub rozważyć otwarcie długich pozycji z poziomu 1,1584.

Jeśli chodzi o perspektywy techniczne dla GBP/USD, kupujący funta muszą przełamać najbliższy opór na poziomie 1,3545, co otworzy drogę w stronę poziomu 1,3573, choć dalszy wzrost może okazać się trudny. Docelowym poziomem będzie obszar 1,3596. W przypadku spadku pary niedźwiedzie spróbują odzyskać kontrolę nad poziomem 1,3521. Udana próba może poważnie osłabić pozycję kupujących i zepchnąć GBP/USD w kierunku minimum na poziomie 1,3501, a następnie do 1,3480.